Wonen in Geerdinkhof

Jaap en Carin Verdenius wonen met hun zoon en dochter al twaalf jaar in Geerdinkhof. Hoe ze hier zo terecht zijn gekomen, is een bizar verhaal.

Hanny en Leendert van Dis zijn allebei geboren in Amsterdam. Zij waren destijds één van de eerste bewoners van Geerdinkhof. Nu zijn ze gepensioneerd en wonen ze hier nog steeds naar volle tevredenheid.

Ik ga op bezoek bij Winde Evenhuis en haar dochters Merel en Rosan. Bij binnenkomst zie ik een met kunst ingerichte woonkamer. Overal prachtige schilderijen en keramiek(sculpturen), onder andere gemaakt door de broer van Winde en haar moeder. Het is niet moeilijk te raden dat creativiteit in dit gezin centraal staat.

In een vorig nummer van het Infobulletin, maart 2014, werd een gezin geïnterviewd dat nog maar net in de Geerdinkhof was komen wonen.

Ook in dit 'Verhaal achter de omslag' komen nieuwe bewoners aan het woord, maar eigenlijk zij zijn tevens oude bekenden. Hoe dat zit?

Abdel El Yazri ('Ab', voor zijn vrienden) kwam op zijn tweede jaar met zijn ouders naar Nederland en het gezin kwam te wonen in de Nieuwmarktbuurt. Tijdens zijn studie Lucht- en Ruimtevaarttechnologie werkte Abdel bij autoverhuurbedrijf Diks. Bedrijfsleider daar was de vader van Amber van Zon.

Op een zonnige, maar frisse zondagmiddag ga ik op bezoek bij Ingrid Moor, Michael de Jong en hun drie dochters, in een huis van de lage nummers. We zitten aan de keukentafel en de dochters Kim van twaalf jaar en Laura van elf praten gezellig mee. Floor, de jongste van zes, gaat haar eigen gang.

Mag ik mij even voorstellen? Ik ben het champagnekleurige huis op de hoek en mijn naam is 's Gravendijkdreef 1.
Wonen champagnekleurig huis-1

Nelly doet de deur met een zwaai open en ik betreed een ruime marmeren hal. De bewoonsters hebben een prachtig huis gemaakt van wat er al was bij aankoop, door het aan te vullen met eigen ideeën over praktische leefbaarheid en knusse kleuren. Eén wand is helemaal bedekt met boeken en nog eens boeken. Verder is er een open haard en staan er mooie sofa's.

Wat opvalt bij aankomst is het bord Villa Sophia, en de zwarte hond die totaal niet bang voor mij is, en omgekeerd. Ze begroet me allerhartelijkst als ik met mijn fiets de tuin inkom. Ze blijkt Sophie te heten, een teefje van acht jaar. Ik betreed een heerlijk huis en krijg een hartelijke ontvangst door Carin en Paul.

Bianca Gooswit zit bij mij aan tafel om geïnterviewd te worden. Ze ziet er prachtig, exotisch uit in een zeeblauwe zijden bloese met een rand van gekleurde stenen, die mooi afsteekt tegen haar getinte huid.

Op dinsdagavond 19 februari ben ik op weg naar de familie Kalloe. De familie Kalloe woont in een van de hofjes van de architect Van Stigt in de hoge nummers van Geerdinkhof. Het is al donker. Ik realiseer me dat ik tot op heden altijd overdag bij de geïnterviewden thuis ben geweest.

Infobulletin gaat ditmaal op bezoek bij Leonard en Annemarie Grijpma. Ze wonen nu ruim vier jaar op Geerdinkhof, in een van de Van Stigt-hofjes. Er zijn inmiddels drie kinderen: Vlinder (zes jaar), Max (drie jaar) en Emma (anderhalf).

Vandaag ga ik samen met Jenny Wesly naar Richard Husslage. Jenny om foto's maken voor het omslag en ik om hem te interviewen. Richard neemt afscheid als redactiecoördinator van het Infobulletin. Een reden om hem eens in de schijnwerpers te zetten.

Ik ben onderweg naar het huis van Lies de Graaff en Rob Knapp en realiseer me dat ik de weg in Geerdinkhof nog steeds niet goed ken. Ik verdwaal nog net niet, maar de bebouwing blijft me verrassen. Ik kom bij het huis, maar kan de voordeur niet vinden.

Frits Brommet doet open. Ik doe mijn bespijkerde sneeuwschoenen uit, stap in mijn pantoffels en maak kennis met Jürgen Riedl, Frits' partner. Zij bewonen een patiowoning.

Wie schetste mijn verbazing toen ik ongeveer een half jaar geleden Arjan van Ruyven tegenkwam op metrostation Ganzenhoef.

Deze aflevering van Kijkje bij de buren biedt u een blik in het interieur van Ton de Wreede en Herma Brouwer, die sinds 1987 aan Geerdinkhof nummer 17 wonen. Herma leverde de foto en Ton de tekst, over hun woongeschiedenis en huidige situatie.

Max (zoon van Hans) komt bij me staan en tekent vijf rondjes. 'Wat is dat?' vraagt Max. 'Ehhh, geen idee.' Max: 'Een Mexicaan die een eitje bakt.'

Wij zitten op een vrijdagmiddag na school met een cappuccino in de tuin, terwijl de kinderen met veel lol en lawaai rouleren op de trampoline.

Stijn komt even bij ons staan.
'Stijn, waarom vind jij het fijn om hier te wonen?'
'Omdat Auke & Max zo dicht bij me wonen, ik kan leuk skelteren en op de kinderboerderij hebben ze lekkere ijsjes.'

Voor dit nummer kreeg Infobulletin een inkijkje in het huis van de familie Begeer-Sommeijer, nummer 524.

Ik zit op zaterdagmorgen gezellig met een kopje thee aan de keukentafel bij Stijntje en haar dochter Feije (6).

Geerdinkhof is een buurt met louter (een)gezinswoningen, als we de bungalows daartoe ook rekenen. Dat betekent dat je er dus vrijwel uitsluitend gezinnen zult aantreffen, of degene(n) die daar nog van rest(en). Maar er zijn uitzonderingen, en bij een daarvan neemt het Infobulletin dit keer een kijkje.

Ditmaal kijken wij in het vernieuwde interieur van Petra en Willem Kaupmann. Na 23 jaar Geerdinkhof wilden ze verhuizen, maar besloten uiteindelijk toch te blijven. Hoe ze vervolgens hun huis aanpakten, beschrijven zij zelf in deze aflevering van Kijkje bij de Buren.

Half negen in de morgen: kinderstemmen vullen vrolijk het Geerdinkhofje. Daar gaan ze, groot genoeg om al zelf te fietsen, soms met vriend(innet)jes erbij. Op weg naar school, vader of moeder nog wel mee, de meesten naar Wereldwijs (die u, lezer, misschien beter kende als de Bijlmer Montessori).

In de vorige aflevering van de doorgeefpen stonden Joke en Peter van Beek in het zonnetje. Het zal niet iedereen zijn opgevallen, maar door omstandigheden hebben Joke en Peter toen ook zélf de pen ter hand genomen. Het was dus een zelfinterview. Deze aflevering gaat weer volgens het boekje: Joke van Beek heeft mede-Geerdinkhoffer Jaap Koolstra eerst geïnterviewd - en daarna de pen aan hem doorgegeven...

Deze keer mocht Infobulletin een kijkje nemen bij Piet Hein van der Weijden en Noor Pels, wonend op nummer 545. Zoals zovelen pasten ook zij hun huis aan bij hun behoeften en wensen. We zien veel lichtinval en buiten de eigenlijke woonkamer een extra ruimte. Kijkend naar de foto beschrijven zij hun huis als volgt.

Peter en Joke zijn samen, maar vertellen elk hun eigen verhaal. Peter begint.

Het was begin jaren tachtig; mijn man, de (herders)hond en ik woonden op een leuke plek aan de Westlandgracht in Amsterdam.

Nou ja, buren... Door verschillende omstandigheden heeft deze rubriek momenteel meer het karakter van 'Kijkje bij m'n eigen'. Net als de vorige keer heeft een redactielid van het Infobulletin zijn eigen interieur gefotografeerd. Dat houdt natuurlijk snel op, dus voor het volgende bulletin gaan we zeker weer bij 'een ander' kijken!

Dat liep nog bijna mis, mijn laatste Kijkje bij de buren.

Dat las ik dus ook. En wist van niks, haha! Tot ik gebeld werd door Marjon, de vorige pen. Aangezien ik niet zo'n schrijver ben en het erg druk heb met mijn bedrijf, was ik in eerste instantie een beetje sceptisch.

Gevolg gevend aan de oproep " versterking van de redactie gezocht" zat ik op woensdag 23 september voor het eerst bij de redactievergadering.

Ik ben Marjon Maarschalkerweerd, 51 jaar en woon sinds bijna 2 jaar in de Geerdinkhof.

Tot nu toe heb ik – en u met mij – nog geen kijkje bij de buren in de gele huisjes kunnen nemen. Ik zeg altijd de gele huisjes; niet denigrerend, maar liefkozend bedoeld: het was onze start op de Geerdinkhof, voor mijn vrouw zeven jaar geleden, voor mij vijf jaar.

Na in het vorige infobulletin zelf te zijn geïnterviewd was de keuze aan wie de pen door te geven snel gemaakt. Een bezoekje aan mijn nieuwe buren leek mij interessant. Nieuw, nou ja, tijdens het interview bleek dat ze er in mei aanstaande al weer een jaar wonen! De hoogste tijd dus om nader kennis te maken met Baukje Zee, Alrik van der Wild en hun bijna vierjarige dochter Gijs in hun woning op Geerdinkhof 346.

Voor het Infobulletin van februari 2009 mocht ik het stokje doorgeven. Aan wie zou ik dat eens doen? Er wonen vele interessante mensen op de Geerdinkhof. Ik kwam uit bij iemand met wie ik jaren geleden heb samengewerkt. Hoe zou het met hem zijn? Een interview zou een mooie gelegenheid zijn om dat te vragen. Zo belde ik dinsdag 27 januari jl. aan bij Hans Burggraaff, wonend op Geerdinkhof nummer 348. Na het gebruikelijke kopje koffie startte het interview. Mijn vragen richtten zich op drie gebieden: het wonen hier in de Geerdinkhof, zijn sportieve activiteiten en wat hij belangrijk vindt in het leven. Maar ik begin met hem bij u te introduceren.

Omdat er weer geen aanmeldingen waren en omdat ik mijn buurman hoorde die een betonboor hanteerde dacht ik, kom, laat eens zien wat daar gebeurt, misschien is het iets voor het Infobulletin.

Anna ontvangt me in de warmrode huiskamer, met het uitzicht op de door de zon beschenen tuin in hersftkleuren. De "buurtkippen", twee parelhoenders, kijken verlangend naar binnen. In de nieuwe keuken maakt ze een heerlijk kopje koffie, voorzien van de verboden, maar o zo heerlijke, wintersnoeperij.

Frits Brommet nodigde me voor heel iets anders uit dan op de foto staat. Toen ik voor een afspraak belde vertelde hij dat de patio met glazen dak een mooi stukje van zijn huis in de 400 nummers is, en dat hij mij daar best een foto voor onze rubriek van wilde laten maken.

De laatste superzonnige dag van de herfst, leek het wel. Echt een dag om aan Het Kijkje Bij De Buren te werken. Maar de aanmeldingen zijn weer op. Lieve lezers (m/v), zoals je aan de volgende foto zult zien kan een kijkje bij de buren ook een HOEKJE bij de buren zijn, dus schroom niet, geef je op.

Bij de Nieuwjaarsborrel raakte ik in gesprek met een Nieuw Gezicht.
Niet dat ik alle gezichten al ken, ik woon hier ook pas een jaar of drie, maar toen het Nieuwe Gezicht zich aan vrijwel iedereen voorstelde wist ik het zeker, dìe is nieuw!

De deur gaat open. Loek, breed lachend zoals altijd: "Wil je koffie of thee ?" Wij kennen elkaar al jaren. Vandaag gaat het over Loek en haar grote liefde voor het schilderen. Maar vooral over haar passie en belangstelling voor de klassieke muziek, het pianospelen en de muziektherapie.

Wat een spannende woonkamer hebben Frank en Carine, met hun zonen de bewoners van een van de grote grijze drie-etagewoningen in het hoge noorden van Geerdinkhof. Het intrigeert al wanneer je er 's avonds langs loopt en zowel voor als achter, door de vitrageachtige overgordijnen de lamparmaturen met zo'n tien, twaalf wilde lampjes ziet branden. Wat zit daar achter? Overdag mocht ik komen kijken.