Tot nu toe heb ik – en u met mij – nog geen kijkje bij de buren in de gele huisjes kunnen nemen. Ik zeg altijd de gele huisjes; niet denigrerend, maar liefkozend bedoeld: het was onze start op de Geerdinkhof, voor mijn vrouw zeven jaar geleden, voor mij vijf jaar.

Wonen joop en ria

Omdat wij altijd met enige jaloezie naar onze bijzonder aardige buren keken, die veel meer ruimte hadden door een extra etage en een uitbouw achter de woonkamer, besloten we, twee aan huis werkende mensen met een tienerdochter, ook maar zoiets te doen. Dat bleek niet zo'n eenvoudig (lees goedkoop) klusje te zijn! Nog midden in de overwegingen werden we attent gemaakt op het grotere huis waar we nu wonen, een van de grijze huizen, waardoor we halsoverkop alle plannen bijstelden, geld leenden, ons lieve gele huisje met succes te koop zetten (onder andere in dit InfoBulletin), en drie jaar geleden, de tijd vliegt, verkasten naar hier.
Het gele huisje werd gekocht door Joop en Ria, die uit een Groenhovenetage verhuisden dus ook ongeveer een thuiswedstrijd. En het is ook hun liefde geworden, dat blijkt uit alles. Tezamen met de buren is de geplaveide entree, tussen de garages naar de voordeuren, vernieuwd en zijn beide garagedeuren in glanzende verf gestoken. Bij het passeren van hun huis was dat me al een paar keer opgevallen en ik vond het een aantrekkelijk idee mijn nieuwsgierigheid hoe het nu binnen was te combineren met een "kijkje bij de buren"-foto. Dat viel niet tegen; Joop verleende zonder nadenken alle medewerking. Toen wij drie jaar gelden weggingen was het mooi, maar eerlijk is eerlijk, ze hebben het nog veel mooier gemaakt. Vloeren, muren, achterpui, schilderwerk, alles is aangepakt en het ziet er te gek uit, om maar weer een oude hippieterm te gebruiken. Veel hoef ik er niet van te vertellen: een foto zegt meer dan duizend woorden. Dank nieuwe bewoners van ons oude huis, jullie hebben er een paleis van gemaakt!