Anna ontvangt me in de warmrode huiskamer, met het uitzicht op de door de zon beschenen tuin in hersftkleuren. De "buurtkippen", twee parelhoenders, kijken verlangend naar binnen. In de nieuwe keuken maakt ze een heerlijk kopje koffie, voorzien van de verboden, maar o zo heerlijke, wintersnoeperij.

Wonen anna kokOp mijn vraag hoe zij en haar man Wouter van Rennes in de Geerdinkhof terecht zijn gekomen vertelt Anna dat zij in 1992 op zoek waren naar een ruim huis met een tuin. Zij woonden destijds in een maisonnette in Bos en Lommer. Het was in de tijd dat de vraag naar koophuizen groter was dan het aanbod. Na aanvankelijk wat te hebben rondgekeken in plaatsen als Amstelveen en Bad-hoevedorp, gaf een door hen geplaatste advertentie in het blad van de Vereniging Eigen Huis vijftig reacties. Een van de reacties kwam uit Zuid-Oost. Daar dachten zowel Anna als Wouter negatief over, maar na de opmerking van de eigenaar dat naar zijn idee zijn huis volledig aan Anna's en Wouters woonwensen voldeed en dat komen kijken geen geld kostte besloten zij dat dan maar eens te gaan doen. Zo gebeurde het dat Anna ter plekke helemaal weg was van de tuin. Het leuke aan het huis waren de gekke schuine wanden. De bovenste verdieping met het uitzicht over de Bijlmerweide trok hen over de streep. Ze wonen er nu alweer veertien jaar en het bevalt uitstekend. De bouw van de huizen biedt veel privacy. Is er behoefte aan contact dan is dat zo geregeld. De Geerdinkhof heeft de voordelen van een kleine dorpsgemeenschap. Anna is lid van de Vrijwilligersgroep Bijlmerweide en het Groot Geerdinkhofkoor.
Anna en Wouter zijn sportieve mensen. De directe omgeving biedt alle mogelijkheden. "We hoeven niet zo ver weg. We wandelen veel in het Diemerbos, fietsen langs het Gein, de Vecht, naar Abcoude, Weesp, 't is om de hoek, terwijl je toch in Amsterdam woont". Anna fietst net zo makkelijk even naar vrienden in Amsterdam.

Ik begrijp dat Anna lang werkzaam is geweest in leidinggevende functies van grote en kleine organisaties en vraag naar het verband. Anna zegt dat het kenmerkende is, dat alle organisaties te maken hebben met kwaliteit van leven en werken. Zij vond ook de tijdgeest van aanbod- naar klantgericht en marktgericht denken op haar pad. "Leidinggeven vind ik leuk. Ik houd van invloed uitoefenen en ben erg gericht op het motiveren en stimuleren van mensen in hun werk. In beweging zijn."

Anna raakt vol vuur als zij vertelt over haar levensmotto bewegen is veranderen. "Als iets beweegt ontstaan er weer nieuwe dingen. Maar daarnaast is er ook balans. Het is de kunst om de balans te vinden tussen rust en activiteit. Bezinning hoort hier ook bij." Zij wil deze levenshouding zo lang mogelijk blijven volhouden.

Anna's carrière neemt op het ogenblik een andere wending. Anna: "Wellicht heeft mijn leeftijd er mee te maken dat ik bezig ben me te oriënteren op hetgeen ik nog de komende tien jaar wil doen in mijn arbeidzaam leven. Ik neem nu de tijd om als interimmanager voor losser werk te kiezen, waardoor ik de vrijheid krijg om er andere zaken naast te doen."

En hierdoor komen we als vanzelf op de "andere zaken" in Anna's leven, haar hobby's.
Mijn oog valt op een groot vegetarisch kookboek. Anna en Wouter zijn lid van het Vegetarisch Culinair Genootschap. Dat klinkt zwaarwichtig, maar in de praktijk betekent het dat er eens in de twee maanden zes mensen bij elkaar komen om echt mooi zelfbereid vegetarisch te eten. Het VCG is indertijd uit nood geboren, omdat er te weinig restaurants goede vegetarische gerechten op de me-nukaart hadden. Anna vindt het leuk om lekker te koken en de tafel feestelijk te dekken. Er wordt dagelijks gekookt in de vernieuwde keuken. Mooi bordeauxrood keukenmeubilair, voorzien van de nieuwste ovens, maakt het creatief koken tot een feest. Aangezien ik als buur na de verbouwing regelmatig de heerlijkste geuren opsnuif, vraag ik of Anna niet een eenvoudig doch smakelijk recept voor me heeft (zie aan het eind van het interview).

Een naar mijn idee nog grotere passie komt tevoorschijn als we het hebben over het beeldhouwen. Anna vertelt vol vuur over het proces tijdens het beeldhouwen. Tweemaal per week is zij daarmee doende. Zij werkt heel graag met Belgisch hardsteen. Toen zij, na een poos de beitel niet gehanteerd te kunnen hebben, de zwavellucht rook die vrijkwam na de eerste tikken in de steen raakte ze helemaal ontroerd. Het is een proces van leren, jezelf tegenkomen, weer loslaten en dan vloeit het vanzelf. De flow. Anna: "Ik doe in mijn werk veel met woorden, maar beeldhouwen is zonder woorden vormen." We bekijken een aantal beelden. Zij lijken in hun vormen op Anna's levensmotto: bewegen is veranderen. Er ontstaat een nieuw ding. Rond en recht moeten bij elkaar komen, in evenwicht, net als in haar werk als manager.

Ik sluit het interview af met de vraag of Anna nog een wens heeft voor de buurt. Zij zegt de Bijlmeropknapbeurt prachtig te vinden. Maar het zou haar een lief ding zijn als de ruimte die de Geerdinkhof heeft, bewaard zou kunnen blijven. Dus geen bebouwing aan de 's-Gravendijkdreef (Geerdinkhofzijde) en ook niet in de Bijlmerweide.
Zij is erg te spreken over het actieve beleid van Groot Geerdinkhof, de vereniging van huiseigenaren, om de buurt leefbaar te houden en de sociale cohesie te bewaren. Een echte aanrader vindt zij de website. Tot mijn schande moest ik bekennen dat ik die nog nooit bekeken heb (inmiddels wel). Om dit goed te maken volgt hier het adres: www.geerdinkhof.nl.