In een van de vele kranten die ik lees, las ik een heel verhaal over parkeren in Amsterdam. Aangezien het hier in de buurt ook wel eens borrelt van geluiden over een naderende herziening van het parkeerbeleid (lees: betalen dus) en de boosaardige uitlatingen van sommige bewoners dat de parkeernorm per huis er één is van midden vorige eeuw, leek het me aardig deze geluiden eens te koppelen aan de visionaire uitlatingen van onze wethouder Herrema.

Hij had de RAI als podium uitgekozen om zijn vernieuwende plannen te openbaren. Een grootse gedachte, maar de realiteit was Amsterdamser. Voornamelijk een enkeling van ver buiten Amsterdam fronste een deel van zijn wenkbrauw. De Amsterdammers onder het publiek allang niet meer, laat staan dat er enige pers aanwezig was.
Een hoogst ingewikkeld plan (lees: gedifferentieerd plan) waarin er een koppeling zou moeten bestaan met de uitstoot van uitlaatgassen. Overal nieuwe parkeermeters die nog nergens ter wereld operationeel zijn. (en u weet hoe dat dan afloopt in Amsterdam). Zo niet wethouder Herrema. Via het intoetsen van het kenteken en een koppeling naar het RDW zou het tarief tot stand moeten komen. Zelfs de insteek dat juist geparkeerde auto’s het milieu niet belasten, maar juist de rijdende auto’s was niet opgenomen in het plan. Iedere auto, los van vermogen en milieulabel, werd over één kam geschoren. Maar u had het al geraden. Geen enkele Amsterdammer keek meer op van een dergelijk doordacht plan, murw geslagen door de frequentie waarin allerlei variaties op een volstrekt willekeurig parkeerbeleid voorbij komen.
En ja hoor, kort na de RAI verscheen het zoveelste plan na overigens niets meer van de wethouder vernomen te hebben na zijn spetterende optreden in de RAI. "Waarmee kunnen we die Amsterdammers nu wel prikkelen...", zo heeft de wethouder ongetwijfeld gedacht.
Bijna zeker aangestoken door de wereldse opzet van de Zuidas, de bijbehorende ambiance en dus de daaraan gekoppelde en gewenste parkeertarieven, vindt de wethouder dat binnen de ring overal het hoogste parkeertarief moet worden ingevoerd (max. € 4,60 per uur). Om het toch nog weer ingewikkelder te maken heeft de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken de gemeenten groen licht gegeven systemen en bijpassende tarieven in het leven te roepen om "stilstaande en vuilere auto's meer te laten betalen". Het moet de automobilist ervan weerhouden om zijn auto te gebruiken als hij een dagje naar Amsterdam wil. Al hoewel de gemeenten er door de staatsecretaris niet toe verplicht worden, gaat het plan van het ministerie wel gepaard met het verzoek "het instrument toch vooral te gebruiken".
En of dat lukt? Ik weet het niet. Sterker nog, ik waag een gokje.... het wordt niets.
Alleen al niet door de permanente stroom van visionaire plannen. Ze blijven visionair, maar worden vooral niet, of slechts ten dele, tot uitvoer gebracht. De overheid doet daarnaast ook nog een duit in het zakje.

Ze gaan de belasting op auto’s met een meer dan modaal verbruik bij aanschaf verhogen. Allereerst zijn dit soort vermengende maatregelen van overheid en gemeenten in de uitvoer vooral voor de gemeente nog wel eens verwarrend en wordt er door de ambtenaren vooral onderzocht wat nu de meest passende maatregel of oplossing is.
Bovendien weten de ambtenaren ook heel goed dat dit soort maatregelen slecht werken omdat juist niet de nieuwe asobakken zo vervuilend zijn maar vooral de drie generaties oudere asobakken. Ik geloof nu niet dat de opwarmende aarde en de pas ontdekte 27 nieuwe diersoorten in Suriname (en dat zijn er dan nog maar 5.000.027 van de bijna 95.000.000 soorten die naar schatting van biologen nog niet zijn ontdekt, maar wel leven!) gebruikt moet worden om ons een collectief schuldgevoel aan te praten en vooral de bedachte schadelijke milieueffecten af te wentelen op een klein groepje kapitaalkrachtigen die nu zo stomme graag in een slurpende asobak willen rijden. Want laten we eerlijk zijn, ik heb nu niet de indruk dat er verder nog iets anders gebeurd. Het kon wel eens zo zijn dat het bedenken van dit soort plannen en vooral ze wel ten uitvoer te brengen uiteindelijk zal leiden tot een grotere milieuschade dan alle bij elkaar geparkeerde asobakken in Amsterdam bij elkaar. Het zal De BIJL niet zijn die ook dat scherp voor u in de gaten zal houden. Ik wens u een scherpzinnige zomer en blijf bij de les en maak u vooral even geen zorgen over het parkeerbeleid.