Het lijkt erop dat De Bijl een ommezwaai maakt. Maar niets is minder waar. De Bijl blijft kritisch en – zelfs in het verlengde van vorige bijdragen- geeft ook nu aan dat, van welke kant je de zaken ook bekijkt, de zaken op zich niet veranderen.
Hè, wat ingewikkeld. Even wat simpeler. Eh, hoe gaat het? Goed! En met je vrouw? Goed! Kids? Ook goed! Werk? Mwah, maar gaat ook wel goed eigenlijk! En met jou? Hoe gaat het met jou? Gaat wel! O, hoezo? Vertel!

Ik weet dat u dit soort gesprekken kent. Er zitten een paar kanten aan dit – voor iedereen - dagelijkse gesprek. Een gesprek of verhaal over ‘goed’ duurt meestal niet zo lang. Er is natuurlijk helemaal niets mis met positief nieuws, alleen hebben we het er niet zo vaak over. Ik denk dat de meeste mensen wel positief zijn ingesteld alleen: ‘waar moet ik het nog over hebben als alles positief is?’ Als alles al goed is hoeft er ook niets veranderd te worden, dus hebben we het liever over negatief nieuws.

Of zou dat juist komen doordat veel men sen zich ellendig voelen en zich gesteund weten als ze ook van een ander horen dat het slecht gaat? Want gedeelde smart is halve smart en dat geeft iemand ook de gelegenheid om z’n eigen ellende wat te relativeren. En alleen maar positief zijn? Ik weet het niet?! Het is natuurlijk wel zo dat we niet veel meer zijn dan kuddedieren, maar is het nu ook niet zo dat we als positivo’s (weliswaar met dollartekens in de ogen) met z’n allen de kredietcrisis ingedoken zijn? Als er meer mensen waren geweest die óf negatief of op z’n minst zeer kritisch waren geweest op het functioneren van banken en daardoor beter hadden doorzien of de banken wel goed bezig waren, dan hadden we nu deze ellende niet gehad. Maar ja, u en ik weten ook dat banken en kritische mensen nu eenmaal geen gelukkig koppel vormen. De arbeidsmarkt is natuurlijk sowieso wat verstopt, maar kritische mensen worden over het algemeen slecht aangenomen bij banken, cq er snel weer uitgekieperd als ze er eenmaal zitten. Ik denk dat De Bijl per definitie een uitermate positief mens is. De Bijl ziet graag de kansen en mogelijkheden en vindt daardoor uitwegen die voor anderen maar moeilijk vindbaar lijken. Ik denk dat ‘de kritische blik’ van De Bijl makkelijk uitgelegd wordt als ongenuanceerd mopperen en klagen.

 De kritische kant die De Bijl graag belicht, is bedoeld om mensen wakker te schudden, ze te laten nadenken dat we meer facetten kennen dan alleen die van het kuddedier. ‘Klagen’ mag ook gezien worden als ‘de wens uiten om iets te willen veranderen’, of juist iets tegen willen houden, of medestanders vinden voor iets. Hoe meer mensen lezen over de onderwerpen die De Bijl aan de orde stelt, des te meer kunnen eventuele medestanders op hun eigen manier dezelfde druk uitoefenen om bepaalde ontwikkelingen positief te beïnvloeden. In het verleden hebben we met elkaar overduidelijk laten zien dat we ‘meelopers’ zijn. Een wat meer kritische houding, vooral in de dialoog met anderen, laat zien hoe je tegen de huidige samenleving aankijkt, wat je daarin nog wel accepteert en wat niet meer. En alleen met een positieve kijk op zaken, alleen met positief nieuws, hoef je niets te veranderen. Dan is ‘goed nieuws geen nieuws’!
Wil je met een bijl goed werken, dan moet-ie scherp zijn en moet de inslag van de bijl optimaal zijn.
De Bijl zoekt de balans tussen positief en negatief. Je hebt niets aan een groot blok hout dat veel warmte geeft, maar niet in je haard past. Liever twee handzame blokken die met elkaar dezelfde warmte geven. Daar heeft die bijl tussen gezeten!