Als ik in mijn wijkje ga wandelen - tja, soms doe ik dat - dan kom ik altijd langs een heel bijzonder huis. Het is er eentje uit de serie van de patiowoningen. Toen ik lang geleden een huis zocht in Geerdinkhof, bleken die bungalows voor mij te duur. Het eenvoudige type met twee bouwlagen was wel betaalbaar, dus daar zit ik nu. Ook niet verkeerd, maar toch net wat minder.

Het bijzondere aan die patiowoning waar ik langs wandel is dat er kennelijk geen bewoners zijn. En dat al lange tijd. De voordeur is zeer verveloos, de planken boven de deur vallen er bijna van ellende af en de buitenlamp is doorgeroest. Dit buitenissige pand, waarvan ik het huisnummer om privacy-redenen niet zal vermelden, bevindt zich tussen de nummers 362 en 364.

Wat is het raadsel achter dit pand? Is het wellicht het eigendom van een steenrijke sjeik die het ooit aanschafte voor een Amsterdams liefje? Een pied-à-terre in Europa voor lichtzinnige reisjes met jenever en bier?

Het gaat hier vast om het ultieme duizend-en-een-nachtsprookje. Ik denk dat het zo ging: Anita zit op de dijk in een kneipie en wacht op wat de avond gaat brengen. Meestal dronken Joop en handtastelijke Gerritje. Deze avond gaat het anders. Er komt een sjeik binnen in volle bepakking en die valt als een blok voor haar. Na een zinderende nacht sleurt hij haar mee naar een notaris, koopt een pandje voor hen beiden en met de makelaar gaan ze er nog even kijken. Zij vindt dat verbanningsoord achter het Amstelstation maar niks en is blij als ze weer op de dijk is. De sjeik moet weer even naar huis en zal spoedig terugkeren om met haar te trouwen. Zo doen ze dat daar in die landen. Die arme sjeik kan Amsterdam en Denemarken maar slecht uit elkaar houden en heeft haar nog nachtenlang lopen zoeken in Kopenhagen. Niet gevonden. Wel een andere blonde stoot. Weer verliefd, weer een huis gekocht en daar woont-ie nu. Knäckebröd met müslibrokjes. En soms een bezoekje aan Cristiana en Ungdomshuset.

Anita is natuurlijk doodgeslagen door de jaloerse Joop en Gerritje die lucht kregen van haar sjeik, en deze sloebers brengen nog steeds de nacht door in een kartonnen doos, onwetend van het leegstaande pand in GDH. Tragisch.

Misschien zit ik er een beetje naast met mijn fantasieën maar waarom staat in hemelsnaam zo'n poenig pand leeg? Worden de erfpacht en onroerend zaakbelasting wel betaald? En zo nee, waarom doet de gemeente dan niks? Wordt de boel niet onteigend? Executoir geveild?

Wie-o-wie verschaft mij het antwoord op mijn vragen? Hopelijk is de werkelijkheid exotischer dan mijn sprookje.