In het laatste nummer van ons Infobulletin staan een paar stukjes over de kaalslag die onze Bijlmerweide heeft getroffen.

sandeh gevangenis

Het leuke natuurgebied achter onze wijk is nogal vernield. Honderden bomen en duizenden struiken zijn weggemaaid. Ze zijn weg, verdwenen, voorgoed. De gekapte struiken liggen hoog opgetast, op een hoop van twintig meter lang, tien meter breed en vijf meter hoog, schat ik. Had je eerst een uurtje nodig om al dat natuurschoon te zien, nu ben je in vijf seconden klaar. Het park is een hapklaar brokje geworden, een zapmomentje. Ook de lijken van de bomen liggen keurig naast elkaar. Overzichtelijk. Wat in vijf dagen is omgehakt, is pas over vijftig jaar weer aangegroeid.

Wat blijken de twee redenen voor deze grootschalige vernieling te zijn? Ten eerste de behoefte aan waterberging. Vreemd, want er zit een waterpomp, een gemaal in vaktaal, in de Bijlmerweide en dat ding pompt heel effectief het regenwater in de Weespertrekvaart. Kulargument.
Ten tweede was er behoefte aan biodiversiteit. Welke lichtzwakzinnige bestuurder heeft bedacht dat het weghakken van bomen en struiken leidt tot meer biodiversiteit? Ook een kulargument.
Volgens een slimme Geerdinkhofbewoner is door het weghakken van bomen de natuurlijke verdamping ernstig verminderd terwijl de loodzware boomhakmachines de bodem dermate hebben samengedrukt dat de bergingscapaciteit van de bodem voor water – zeg maar sponswerking – ook in hoge mate is afgenomen. Helaas stond bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen het IQ van de te kiezen bestuurders niet vermeld op het stembiljet. Graag had ik op iemand gestemd met een IQ boven de tachtig, ongeacht van welke partij.
Wraakgedachten zijn niet netjes, deugen niet, maar ik heb ze wel. Zou ik het aandurven de verantwoordelijken voor dit debacle een flinke schop onder de r*#t te geven? Ach, was ik maar een hoogbejaarde, dan had ik het zonder schroom gedaan.
Ik had vast gevangenisstraf gekregen wat een prima oplossing was geweest. Verblijf in de gevangenis is gratis, in tegenstelling tot verblijf in bejaardentehuizen. Fijn voor mijn nabestaanden dat mijn erfenis in stand blijft. Gevangenissen worden ook niet opgedoekt zoals bejaardentehuizen, waardoor mijn onderdak, natje en droogje gegarandeerd zouden zijn. Voor een nuttige dagbesteding – omscholing tot lasser, elektricien? – wordt gezorgd, alsmede voor een omgeving van initiatiefrijke jongeren met een avontuurlijk levensverhaal, boeiender dan dat van medebejaarden. Bij voortschrijdende dementie zal ik het verschil tussen een bajes en een rusthuis toch niet meer merken.
Liefst een gevangenis in een natuurgebied, met wat bomen en struiken.

www.zoutje.eu