sandeh parelhoen

Het fotobijschrift luidt: 'Dit is geen korhoen.' U krijgt misschien de associatie met de wereldberoemde afbeelding van René Magritte van een pijp met vlak daaronder de boodschap: 'Dit hier is geen pijp'. 'Ceci n'est pas une pipe', voor de fijnproevers. Klopt, want het was een olieverfschilderij.

Het is erger. Deze foto toont zelfs geen afbeelding van een korhoen, aldus Wikipedia. Jarenlang leefde ik met de illusie dat er een korhoen bij mijn huis rondscharrelde, soms op de oprijlaan, soms op het dak van de schuur. Eerst liep er een grote groep van een tiental vogels rond, binnen een paar maanden gedecimeerd tot een enkel beest. Ik schat dat mijn 'korhoen' nu een jaar of zes is. Kan een vogel zo oud worden? Een overbuurman voedert het beest regelmatig en kennelijk met hoogwaardig voer. De vogel komt trouw aangetrippeld zodra hij het gerammel van het voederblik hoort. Een idyllische aanblik.

Het is mijn kleine raadsel. Hoe kan het dat een groep vogels bijna massaal het loodje legt en dat er slechts één exemplaar overleeft? Langdurig overleeft.

En wat scharrelt er nu rond, nu het volgens Wikipedia geen korhoen is? Hun illustratie toont een vogel met iets roods op de kop, de mijne heeft iets roods bij de keel, dus exit 'korhoen'. Wat ik wel weet, is dat één exemplaar zich niet kan voortplanten, dus over een tijdje zal mijn overbuurman tevergeefs met zijn bakje rammelen.

Heeft iemand een overeenkomstig exemplaar van andere kunne beschikbaar? In de tuin of in de volière? Ach, laat ze een nachtje gezellig samen zodat er over een tijdje wat jonkies rond trippelen, jonkies van een mij onbekende soort. Maar wel een opmerkelijke soort.

www.zoutje.eu

Maar wel een parelhoen

In het decembernummer van het Infobulletin constateert columnist Sandeh dat het beest dat hij af en toe in de Geerdinkhof ziet rondscharrelen geen korhoen is. Daar laat hij het bij, en hij verwijst naar de kunstenaar René Magritte die zeer bekend werd met het werk Ceci n'est pas une pipe.

Magritte liet het aan de toeschouwer over om uit te maken wat het afgebeelde dan wél precies mocht zijn. En zo zit dat met de vrijheid van de columnist, voor wie een mening belangrijker kan zijn dan de vraag of iets per se waar is, of misschien inmiddels allang achterhaald door nieuwe informatie.

Als redactie van een buurtbulletin heb je dan de neiging om ontbrekende informatie aan te vullen en de columnist te vragen zijn stukje te updaten. Helemaal fout. Een column is een op zichzelf staand werkje, dat relatief los van de feiten een bepaald standpunt in de schijnwerpers zet. Een column moet op zich natuurlijk wel hout snijden, maar de impact van het standpunt op de lezer is wat de columnist in eerste instantie nastreeft en niet de ultieme waarheidsvinding.

We hebben dus met Sandeh afgesproken dat we via www.geerdinkhof.nl verklappen dat het korhoen in werkelijkheid een parelhoen is. En nog zo wat feitjes.

Van de Kinderboerderij
Het beest is ooit ontsnapt uit Kinderboerderij Ganzenhoef. Boer Floor (toen nog) had verzuimd het dier tijdig te kortwieken. Met een of twee soortgenoten landde het ontsnapte parelhoen in de Geerdinkhof – om er nooit meer weg te gaan. Met de voortplanting ging het voorspoedig: binnen de kortste keren waren er zeven dieren. En op menig Geerdinkhoffer maakte het gezelschap zo'n vertederende indruk dat er her en der voer werd verstrekt, de beesten hadden werkelijk niets te klagen.sandeh parelhoen-1
Enkele meer malthusiaans georiënteerde bewoners vreesden echter op afzienbare termijn een parelhoenderplaag en zonnen op actie. U moet daarbij weten dat de lokroep van een parelhoen door merg en been gaat; vergeleken met het balken van een ezel kun je dat het laatste bijna als lieflijk omschrijven. Gezeten met een krant in een vredig avondzonnetje werd je door het krijten der parelhoenders half gek van woede. Daar hadden de dieren uiteraard geen boodschap aan.

Diervriendelijke vangen
In overleg met het stadsdeel werd een diervriendelijk vangbedrijf uit het oosten des lands ingeschakeld. In plaat van simpelweg afschieten en in de pan stoppen (parelhoendervlees is een delicatesse) werden de beesten in een fuik gelokt, ten einde ver weg op een boerderij te worden ondergebracht. Maar de vangoperatie lukte slechts gedeeltelijk: twee dieren waren slim genoeg om uit de fuik te blijven. Omwonenden die vreesden dat dit opnieuw tot nestvorming zou leiden hebben na verloop van tijd opgelucht kunnen ademhalen: er vond geen voortplanting meer plaats en na verloop van tijd bleef alleen het sterkste dier over.sandeh parelhoen-2

Deze 'sole survivor' is het 'korhoen' van Sandeh, een taaie rakker dus. Omdat hij nu niet meer hoeft te communiceren met een soortgenoot blijft het hinderlijke gekrijs ook grotendeels achterwege. Dan is het parelhoen gewoon een vertrouwde verschijning geworden, die door zijn overlevingsdrift zelfs respect afdwingt.

Afwijken werd niet op prijs gesteld
Een verschijnsel dat zich voordeed toen er nog zeven parelhoenders waren, wil ik niet onvermeld laten: twee van de jongere dieren hadden witte veren en waren dus afwijkende parelhoenders, een soort albino's. En zoals die pigment-missende menselijke albino's in sommige werelddelen zwaar gediscrimineerd worden, zo was dat ook bij de parelhoenders het geval. De twee witte hoenders werden weggehouden bij het voer en hatelijk toegepikt door hun normaal uitziende soortgenoten. Zienderogen kwijnden ze weg en na verloop van tijd waren ze verdwenen. Zo wreed kan het gaan.sandeh parelhoen-3

Ondertussen paradeert het ene parelhoen nog steeds door tuinen, plantsoentjes en tussen de auto's, die hij tegenwoordig met bijna even veel doodsverachting aan zich voorbij laat gaan als een doorgewinterde duif op de Dam. Hij koestert zich in zonnehoekjes, tikt als een roodborst met zijn snavel tegen het vensterglas en verkeert op voet van gelijkheid met het uitgebreide lokale kattengilde. Een bijzonder beest, en dat is het.sandeh parelhoen-4

Wouter van Rennes

Ps: wie betere of aanvullende informatie heeft: graag naar de redactie sturen!