De grootste attractie wordt gevormd door de witte koeien die daar rondlopen. In ons overgereglementeerde land wordt met borden gewaarschuwd om niet dichter dan 25 meter bij die beesten te komen. Hoe je dat moet meten, staat er niet bij. Het is een welgemeend advies maar wat lastig uitvoerbaar als er links en rechts van het pad een koe staat en in het midden ook nog een. Dapper liep ik door de kudde heen, er gebeurde niets. Ik vond het eerst wel gek, zomaar koeien op straat – daar was ik als stadsjongen niet aan gewend – maar even later vond ik het steeds logischer. We eten die beesten, we drinken ervan, we maken er schoenen van, dus waarom zouden ze niet op straat mogen lopen?
In mijn hoofd rijpt een plan. Achter mijn huis ligt een ongebruikt stukje grasland én ik drink elke dag melk. Tel daar het feit bij op dat ik de gehele dag thuis zit en de uitkomst ligt onwrikbaar vast: ik ga een koe kopen. Nog even uitzoeken waar ik een koe kan kopen. Marktplaats? Laten bezorgen of afhalen? Cursus melken volgen en mijn dagelijks glaasje verse melk is gegarandeerd.
Zouden koeien, net als auto's, ook gestolen kunnen worden? Dat zou wel een strop zijn. Gelukkig staat naast 'mijn' grasveld een fraai huis met een sierlijk spijltjeshek à la Drakensteyn. Schrik niet als daar binnenkort een koe aan vastgeketend staat. Mijn koe.
Mocht het beest meer melk geven dan ik kan opdrinken: glaasjes melk à 25 cent van elf tot twaalf, bij dat hek.

sandeh koe-2