In het Infobulletin van maart 2014 heb ik het negatieve effect op de waterverdamping van het kappen van bomen toegelicht. De reactie van 'De adviesgroep Waterberging Bijlmerweide' heeft mij enigszins verbaasd.

Het lijkt mij dat men al te lichtvaardig het toekomstig probleem van wateroverlast tracht te bagatelliseren. Laat ik er nog een keer de rekensom van de waterverdamping van de gekapte 500 bomen op los dan constateer ik dat de ruim 31 miljoen liter water die deze 500 bomen in één seizoen verdampen bij lange na niet kunnen worden opgevangen door de herbeplanting van 500 boompjes. De 500 gekapte bomen waren namelijk tussen de 35 en 40 jaar oud en de nieuw te planten boompjes zijn hooguit 3 tot 5 jaar oud. Een eenvoudige rekensom leert ons dat er dan voor die gekapte 500 bomen circa 4.000 kleinere bomen dienen te worden herplant. Voor de 7.000 bomen die zijn geveld voor de niet-gebruikte atletiekbaan zouden er 56.000 moeten zijn herplant. Tot nu toe zijn er in onze wijk een tiental bomen herplant, maar is de huiseigenaar voor wiens erf een majestueuze kastanjeboom is geveld nog steeds in het ongewisse wanneer het de verantwoordelijke dienst behaagt om tot herbeplanting over te gaan, ondanks toezeggingen die verleden jaar werden gedaan. Maar dit ter zijde.

Achtergelaten stammen
Nog even over ons park en de verloedering die wij nu al meer dan twintig jaar ondervinden. Circa drie jaar geleden maakte ik de toenmalige deelraad attent op het feit dat er een grote losse tak, als een soort zwaard van Damocles, boven het tegenover ons liggende bruggetje hing. Na ongeveer één jaar en tientallen telefoontjes van mijn kant heeft men de betreffende tak verwijderd... maar werden er tegelijkertijd een vijftal gezonde dertig meter hoge bomen gekapt. De stronken die men achterliet zijn circa 1,5 meter hoog en deze beginnen al weer aardig uit te lopen. De stammen liggen echter al meer dan twee jaar te wachten totdat de verantwoordelijke dienst besluit om deze te laten weghalen. Ondertussen zijn de 500 gevelde en in stukken gezaagde bomen ook nog steeds niet uit ons park verwijderd. Wel heeft men hierbij een maand geleden bamboestokken met rood-witte plastic vanen geplaatst, hetgeen erg ontsierend is. Ik vraag mij af wanneer men nu eindelijk deze bomen gaat opruimen en ook wanneer men nu eens aan de zogenaamde natuurlijke oevers gaat werken.

Baggerstort
Een ander punt waarvoor mijns inziens veel te lichtvaardig groenlicht is gegeven door de deelraad en onze vereniging is het storten op de graslanden van de kinderboerderij van de aarde en de bagger die vrijkomt wanneer de oevers worden afgegraven. Naar verluidt wordt op het hooiland en de weide gelegen tegenover de kinderboerderij een laag van 1,5 tot 2 meter aarde en bagger gestort. Dat dit tot verhoging van de waterstand kan leiden en het afsterven van de dan nog aanwezige bomen is waarschijnlijk niet goed uitgezocht. Wel zag ik een paar weken geleden een paar mannen putten slaan van 10 meter diepte om die waterstand in de gaten te kunnen houden. Als de 1,5 tot 2 meter aarde en bagger is gestort en de waterstand stijgt tot een onaanvaardbare hoogte dan is er geen weg meer terug. Rijkswaterstaat, de verantwoordelijke uitvoerder van de verbreding en verdieping van de rondweg, heeft de kosten van dit project begroot op zo'n twee miljard euro. Het lijkt mij dan ook voor de hand liggend dat de kosten voor de afvoer van de aarde en de bagger in de begroting zijn opgenomen. Dat men er zich met een paar duizend euro compensatie aan de kinderboerderij gedurende een vijftal jaren van af wil maken lijkt mij absoluut onaanvaardbaar. Los van het feit dat de mogelijkheid bestaat van stijging van de waterstand is het natuurlijk geen gezicht om gedurende jaren tegen een twee meter hoge aarden wal aan te kijken, in plaats van tegen een groene weide met koeien en schapen.
Om met Valerius te eindigen: 'O Groot Geerdinkhof, let op u saeck'.

Dick Poelemeijer
Geerdinkhof 291