Op 7 juli jongstleden werd in de Kandelaar een informatieavond gehouden over de inrichting van de openbare ruimte aan de oostzijde van de ´s-Gra vendijkdreef. Onderwerp van bespreking was uitsluitend de ruimte om een aantal geplande vrije bouwkavels heen, niet het plan voor die kavels zelf.

Van de zijde van het stadsdeel waren er de inmiddels bekende ambtenaren, die de voorgekookte plannen presenteren waar de bewoners dan nog een kleurtje bij mogen uitzoeken. Maar die bewoners - zo’n twintig man was er op afgekomen - bleken niet van plan zich te beperken tot de hoogte van de grassprietjes.

Zij wilden nogmaals duidelijk maken dat het hele plan met de vrije kavels aan de ’s-Gravendijk dreef in hun ogen niet deugt. En dat hebben ze in vele toonaarden duidelijk gemaakt.

Op dat moment was de uitspraak van de Raad van State over de rechtmatigheid van het vrijekavelsplan nog niet geweest. Maar mede door het besef van het naderend onheil dat op de informatieavond was ontstaan, zijn er initiatieven ontplooid om de publiciteit te zoeken. Doel daarvan: zoveel mogelijk nog eens op basis van verstandige argumenten proberen te voorkomen dat de bouwplannen werkelijkheid worden.

Naar aanleiding van een pittig persbericht (zie elders het stuk ‘Droom zone’) werd op 22 juli door De Telegraaf een interview afgenomen met enkele bestuursleden van de vereniging Groot Geerdinkhof. ‘Villa in achtertuin?’ luidde de kop in de krant. Dit was niet de eerste keer dat in de media deze kwestie ter sprake kwam. Op 6 juli verscheen de Echo al met een reportage ‘Bewoners tegen woningbouw’’. En van het een komt vaak het ander: op 22 juli werden enkele bestuursleden en bewoners geïnterviewd door het tv-programma ‘Hart van Nederland’. Ook hier werd het verantwoordelijke stadsdeelbestuur opgeroepen om op basis van redelijkheid alle argumenten en mogelijkheden nog eens af te wegen.

Rode draad in de redenering van de bewoners was: we hebben wel een klankbordgroep gehad en we hebben wel duidelijk aangegeven hoe we erover denken, maar geluisterd wordt er niet.

Laat het stadsdeel nu toch nog eens écht een keer met de bewoners praten om gezamenlijk een alternatief te bedenken. Het klinkt als een sprookje, maar waarom zou je het niet probéren...
Met deze insteek hebben bestuursleden inmiddels begin september ook een gesprek gehad met zowel stadsdeelvoorzitter Marcel la Rose, als met portefeuillehouder Emile Jaensch. De stadsdeelvoorzitter maakte daarbij duidelijk dat officieel de kaarten zijn geschud. Maar dat een opening voor een nader gesprek tussen bewoners en stadsdeel - ook in dit stadium - tot de mogelijkheden behoort. Daar zullen we zeker gebruik van willen maken.

Maar daarbij is het niet gebleven: vanuit het bestuur is ook een raadsadres opgesteld om het hoogste bestuurlijke orgaan in de wijk nogmaals te bewegen tot heroverweging, op basis van argumenten. Ook dit stuk is in dit Infobulletin opgenomen. Kortom, we blijven strijdbaar tegen aantasting van het karakter van onze buurt!