Wederom in de Garstkamp. Gelukkig konden we daar weer terecht. Het blijkt ook voor de Garstkamp steeds moeilijker te worden om voor een vrijwillige bezetting van de bar te zorgen. Maar goed, gelukkig bestaan ze nog steeds die vrijwilligers (zie  foto) en konden we op 2 november terecht. De opkomst was bijna overweldigend. Ik denk dat we in de geschiedenis van de burenborrel nog niet eerder op zo’n opkomst konden rekenen. Precieze tellingen ontbreken, maar de meest voorkomende ligt ergens tussen de zestig en zeventig mensen. Mogelijke reden was de verwachte komst van de buurtregisseur Rob Mulder. Aanleiding was de geconstateerde toegenomen druk op de handhaving van verschillende zaken in de buurt. Zo was er een ontevreden bewoonster die met een zware last in de auto een stukje over het fietspad naar haar huis was gereden. OK, bekeuring! Voor iets wat in de afgelopen 25 jaar nog niet eerder tot een bon had geleid. Bewoners die hun hond niet hadden aangelijnd, ineens 4 politiemensen bij een controle op het Ganzenhoefpad op fietsverlichting, etc.

Het leidde tot onvrede en op z’n minst tot vragen. Helaas moest de buurtregisseur afzeggen wegens te drukke werkzaamheden elders. Van mij krijgt hij het voordeel van de twijfel, maar we hopen hem toch nog eens te kunnen onderhouden over het te volgen beleid. U kunt zich wel voorstellen dat de discussie hieromtrent toch leidde tot een geanimeerd geheel. Voor de rest is er weinig bijzonders te melden. We maken ons natuurlijk blijvend druk om de bebouwing van de ’s Gravendijkdreef, met name aan deze kant van de dreef. Er is nog geen duidelijkheid wat er nu precies gaat gebeuren, maar de dreiging duikt voortdurend op en vraagt van het bestuur een contante alertheid. Zo ook de planontwikkelingen van het Bijlmerpark. De kap van duizenden bomen ten koste van de herinrichting van het park. Natuurlijk is het voor ons wat verder weg, maar ook hier blijkt hoe makkelijk het stadsdeelbestuur omgaat met het aantasten van het groene karakter van de wijk als geheel.
Daarnaast speelt op dit moment het ophalen van het huisvuil. In de buurt van de gele huizen heeft het meermalen geleid tot gevaarlijke situaties; bij de hoge nummers wordt de norm overschreden voor het aanleveren van het huisvuil. Een bewoner mag maximaal vijfenzeventig meter lopen met z’n huisvuil naar het dichtbij gelegen verzamelpunt. Een en ander heeft geleid tot een plan om de route en het aantal verzamelpunten aan te passen. En natuurlijk leidt ook dat weer tot discussie. Wie wil er nu een verzamelpunt dichtbij z’n huis of erf? Het volgen van de wet en regels en de wens van de een leidt tot knelpunten voor de ander. Het bestuur zet zich in om de situatie voor alle bewoners zo dragelijk mogelijk te maken. Kortom, tot laat in de avond vond er een levendige discussie plaats en was er een gezellig samenzijn. Op de volgende burenborrel willen we graag èn de buurtregisseur èn de ambtenaar van het MTB uitnodigen en dan hopen we u weer in grote getale aan te treffen.