Op 1 mei vertrok Geerdinkhoffer Olav Agema per fiets naar Rome. Een solotocht van ruim een maand, met trekjes van een bedevaart. Vlak voor vertrek spraken we met Olav over zijn tocht.

Hoe lang denk je erover te doen?
'Ik denk in totaal, met rustdagen erbij, zo´n dertig tot veertig dagen, en dan per dag 80 tot 100 km fietsen, in de bergen wellicht wat minder. Ik heb geen strak schema.'
Wat heb je aan voorbereidingen gedaan?
'Nou van alles; om te beginnen een speciale fiets gekocht. En flink getraind natuurlijk. Verder ben ik goed van spullen voorzien. Ik heb mijn tassen, die samen wel twintig kilo wegen, zo ingericht dat ik weet waar alles zit, dan hoef ik niet steeds te graaien. En ik heb zelfs een eigen, donzen kussen mee. Om mijn weg te vinden in de grote plaatsen onderweg heb ik ook een fietsnavigatie op mijn stuur gemonteerd.'

Waarom ga je naar Rome?
'Het is een interessante stad, die ik nog moet ontdekken. Het is the place tot be en bovendien een mystieke stad, denk maar aan de Da Vincicode. En: ik ga er als pelgrim heen. Dan heb ik staks voorrang bij het bezoek aan de St. Pieter, want voor pelgrims is er een speciale ingang. Je moet dan wel je pelgrimpas laten zien, met stempels van de kerken en kloosters die je onderweg hebt aangedaan. De routes die ik volg hebben ook een naam: de Reitsmaroute en de Benjaminsroute. Ik heb niet veel met religie, maar veel van die kerken zijn toch wel indrukwekkend mooi.'

En verder, nog meer drijfveren?
'Ik hou van fietsen, ik ben fit en ga heerlijk een poosje van de natuur genieten! Dan ben ik vogelvrij, niet de dagelijkse dingen als stofzuigen en hond uitlaten. Echt een soort rustpunt in mijn leven! Gelukkig heeft Josée, mijn vrouw, mij alleen maar gestimuleerd. Ze heeft echt aan alles voor mijn uitrusting gedacht: een zalfje hier en een dingetje daar. Het mooiste is wel het fluitje dat ze me gaf. "Een fluitje?" vroeg ik. Zegt ze: "Ja, voor als je eens van een talud af zou rollen en niemand je opmerkt!" '

Olav, alweer even de zeventig gepasseerd, gaat goedgemutst aan zijn reis beginnen. Het motto is: niets moet en alles mag. 'Maar,' voegt hij eraan toe: 'Ik moet er wél aankomen, daar in Rome. Wat dat betreft is het echt de dood of de gladiolen!' In Rome herenigt hij zich weer met Josée; zij vliegt erheen en dan gaan ze samen een weeklang de stad verkennen.
Wie doet het hem na?

Zie ook: olavagema.waarbenjij.nu