Deze keer aandacht voor de kinderen van Geerdinkhof en in het bijzonder voor de Milieukids. Het initiatief voor deze club is al in 1994 genomen door de dochters van Sabina Guicherit en Mieke van Reenen. Zij vonden het rommelig op straat en besloten met hulp van hun ouders de Milieukids op te richten. Die eerste jaren zijn ze heel actief geweest. Daarna leidde de club een tijdje een sluimerend bestaan, totdat Sabina en Mieke het geheel nieuw leven inbliezen.
actief milieukids-1

Madelief Steenbakkers, acht jaar, en Floor de Jong, zeven jaar, zijn twee van die actieve Milieukids van nu en zij vertellen mij er meer over. Herma en ik hebben een gesprek met ze bij Madelief thuis. Op de achtergrond is haar moeder Merian aanwezig. Floor is het buurmeisje. Dat ze vriendinnen van elkaar zijn, is duidelijk. Niet alleen door het gezamenlijk giechelen om dezelfde dingen, maar ook door hun vaak eensgezinde reacties.
Op de vraag wat de Milieukids vooral doen, antwoorden zij dan ook tegelijk en eenstemmig: 'Opruimen'. En daarmee bedoelen zij het opruimen van het afval op de grond en in het gras rond de scholen en de Garstkamp. Met behulp van knijpers rapen ze het afval op en doen het daarna in meegenomen vuilniszakken. Allebei vinden ze het leuk om zo te 'knijpen' met de stokken.
Ze doen dit samen met andere jongens en meisjes iedere tweede zondag van de maand. Meestal zijn er zo'n zes kinderen aanwezig. Ook ouders van de kinderen helpen mee en houden een oogje in het zeil.
Madelief en Floor merken op dat er wel meer meisjes dan jongens zijn. Madelief vult aan: 'Meisjes zijn wel belangrijker, vrouwen doen ook meestal het huishouden.'

Het milieu op Geerdinkhof en omgeving
De Milieukids beperken zich met hun opruimactiviteiten tot de directe omgeving van de school, maar dat er in de wijdere omtrek vaak veel afval en vooral glas ligt, valt ze op. Ook bij de containers van Geerdinkhof ligt vaak glas en allemaal papier. Floor en Madelief: 'Grote mensen moeten peuken en andere dingen niet op de grond gooien, maar in de prullenmand.'
Ze vinden allebei dat mensen hun honden niet op het voetpad moeten laten poepen. Datzelfde geldt ook voor paarden op het fietspad. Ze dragen meteen ook oplossingen aan. 'De mensen met honden moeten het zelf opruimen met een zakje, dat ze bij zich moeten hebben. Paarden moeten eigenlijk een opvangzak onder hun kont hebben.' Ook een goed idee: 'Een park alleen voor honden, waar ze dan kunnen spelen.'
Madelief vindt het vervelend dat er vaak tegels loszitten en uitsteken. 'Je kunt dan gemakkelijk vallen, vooral met de spacescooter.'
Floor: 'Er zou eigenlijk ook een 'milieu-ouderschool' moeten zijn voor dit soort zaken.'
Verder vinden ze dat er geen bomen meer in de omgeving gekapt moeten worden. Graffiti heeft ook hun instemming niet.
Als het gesprek komt op duivenpoep en op kauwgom vastgeplakt op straat, laten ze hun fantasie de vrije loop. 'Je moet een plek maken voor duiven om te poepen en het ze leren, misschien met bordjes waar het in het duifs op staat en een pratende vloer maken, die "geen kauwgom" roept als er kauwgom op gegooid wordt.' Een bordje, waarop staat 'geen kauwgom' kan natuurlijk ook.
Ook thuis hebben ze aandacht voor het milieu. Enigszins geholpen door Merian, komen ze met een aantal voorbeelden: het licht uitdoen als je een kamer uitgaat, niet te veel water gebruiken, geen eten weggooien en geen geld uitgeven aan prullige spullen.

Dieren en milieu
Door onder meer het Jeugdjournaal en Klokhuis zijn ze zich bewust van de milieuproblemen die zich in de wereld voordoen. Goedkope kleren, of zoals Madelief ze noemt 'slappe jurken', gemaakt door kinderen in ateliers in andere landen, moet je niet kopen.
Ze maken zich vooral zorgen over het plastic in de zee. 'Allemaal dieren gaan daardoor dood, zoals bijvoorbeeld schildpadden, maar ook vissen.' Zo fantaseren ze over een plasticgraver, die het plastic uit de oceaan moet verwijderen. Die graver is een soort happer, die een grote hap uit de oceaan neemt en waar het water door gaatjes onderin er weer uitloopt en het plastic blijft liggen.
Madelief en Floor zijn ook begaan met het lot van andere dieren, die slachtoffer worden van de milieuvervuiling zoals bijvoorbeeld egels en vogels. Dat ze van dieren houden wordt in dit gesprek duidelijk. Floor is lid van een natuurclubje waar ze onder meer kennismaakt met dieren die ze in haar directe omgeving niet zo gauw ziet. Madelief gaat wel eens mee en ze hebben daar zelfs al eens een vogelspin geaaid. Madelief laat ook een prachtige zelfgemaakte voederstok voor de vogels zien.
Maar het meest dol zijn ze op hun beesten thuis. Floor op haar konijn, Olijfje, en Madelief op haar twee jonge katjes, Icarus en Lotje.
Dat ze alle twee dierenarts willen worden is na dit alles dan ook niet verbazingwekkend.

Milieukids in actie
Op een zonnige maar koude zondag in december ga ik mee met de Milieukids, benieuwd om te zien hoeveel rommel en afval ze oogsten. De coördinator van de club, Diana Jaensch, deelt de knijpers, de hesjes en vuilniszakken uit aan de vier aanwezige kinderen (Arlène, Juliette, Kes en Olivia) en daarna gaan de kinderen samen met de ook aanwezige ouders en Sabina, die nog steeds meedoet, meteen aan de slag. Niet alleen het grasveld rondom de scholen, maar ook het groen van de Geerdinkhofweg en zelfs het terrein rondom de net gebouwde woningen wordt onder handen genomen.
De jonge kinderen zijn enthousiaste afvalrapers. Ze vinden dit keer trouwens niet alleen afval, maar ook een voetbal, poncho, handschoen en een handdoek. Deze laatste voorwerpen hangen ze ergens op voor de rechtmatige eigenaar, het afval verdwijnt in de vuilniszakken. Dit keer zijn het in totaal zes zakken. Naast papierresten vormen plastic bekers en blikjes een groot deel van de buit. 'Er zaten ook wel eens een speen, een dode vogel en zelfs een doosje met hele eieren bij de vondsten', vertelt Diana. Zij coördineert de Milieukids nu zo'n jaar of vijf, stuurt de kinderen aan en probeert op alle mogelijke manieren ouders te stimuleren mee te doen en ook hun kinderen te activeren. 'Op deze manier worden kinderen zich al vroeg bewust van het belang van het milieu en realiseren ze zich bijvoorbeeld de schadelijke gevolgen van plastic voor dieren.'
Deze dag was het een koud karwei. Na afloop de warmte in en even napraten met limonade, thee, koek en snoep is niet alleen een beloning voor het werken maar ook een gezellige afsluiting, zoals dat op al deze middagen gebruikelijk is.

Tot slot
Diana vindt het belangrijk dat (nog) meer kinderen en ouders zich aansluiten bij de Milieukids. Door mee te doen verenig je het nuttige met het aangename en ben je ook nog buiten bezig. Het is altijd op de tweede zondag van de maand, om 14.00 uur, verzamelen bij school Wereldwijs.

Heeft u interesse en vinden uw kinderen het leuk om mee te doen, laat het Diana weten:
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

actief milieukids