Michael Gieler is een beetje verkouden als ik hem bij mij thuis ontvang om hem te interviewen voor het Infobulletin. Niettemin ben ik blij dat hij er tijd voor heeft kunnen vinden, want hij is een druk bezet man.

Bij mijn bezoeken aan de concerten van Bijlmer Klassiek raakte ik nieuwsgierig naar de man achter deze bijzondere serie. Hij leidt de concerten altijd kort in, doet dat charmant, met een kwinkslag en vestigt aan het eind van het concert nog even de aandacht op de koekjes die door zijn moeder of door zijn vrouw Marijn zijn gebakken. Waarover later.
Tijdens een nazit van een van die concerten vatte ik de koe bij de horens en vroeg ik deze lange man, die aanvoerder is van de altviolen van het KCO (Koninklijk Concertgebouw Orkest), of hij voelde voor een interview.

cultuur michael gielerWie is Michael Gieler?
Michael is 45 jaar geleden in Oostenrijk geboren. Zijn ouders waren Kroatisch- en Duitstalig. De muziek is hem met de paplepel ingegoten. Hij is grootgebracht met zowel klassieke als volks- en kerkmuziek. Zijn moeder was stadscantor. Dat heeft grote invloed gehad op zijn muzikale ontwikkeling en gekscherend voegt hij eraan toe dat die stad, Eisenstadt, waar de grote componist Josef Haydn vandaan kwam, er misschien ook wel aan heeft bijgedragen.
De muzikale loopbaan van Michael begint met blokfluitlessen. Hij is lid van een kinderkoor en gaat later ook vioolspelen. Hij zegt zelf het geluk te hebben gehad dat hij een goede docent had. Er was sprake van een gezonde onderlinge competitie in de conservatoriumklas. Vanaf zijn twaalfde jaar speelt hij veel kamermuziek en op zijn zestiende maakt hij al deel uit van een vast strijkkwartet waarmee hij op tournee gaat naar China en Rusland. Hij voltooit het gymnasium en behaalt het diploma docent viool. In Wenen studeert hij verder voor het diploma uitvoerend musicus. Hierna gaat hij postgraduate studeren bij de toenmalige concertmeester van de Wiener Philharmoniker, Gerhard Hetzel. Deze heeft op twee kardinale punten aan Michaels muziekloopbaan bijgedragen. Hij nodigde Michael uit in het orkest te remplaceren (tijdelijk een plaats innemen) en daarnaast deed hij de suggestie eens te overwegen de altviool te gaan bespelen. Dat leek hem beter te passen bij Michaels fysiek.

"Ik aarzelde, maar ik wilde ook verder studeren bij de Orkestacademie Berlijn. Beslissend was het dat er alleen een altvioolplaats vrij was. Het was in het begin heel spannend. Ulrich Fritze was een strenge leraar. Het heeft me gevormd. Ik heb heel hard gestudeerd. Nadien wilde ik alleen nog maar op een aanvoerdersplaats zitten. Na twee jaar Salzburg ben ik in Amsterdam terecht gekomen bij het KCO. Ik speel er met veel plezier, het is een geweldig orkest. Ik heb het goed getroffen."

Bijlmer Klassiek, je staat als presentator te boek, maar ik constateer grote betrokkenheid, waar komt die vandaan? Heb je een missie?
Michael vertelt enthousiast over zijn gedrevenheid om naast zijn baan van alles te bedenken en te organiseren. Hij heeft een grote passie voor kamermuziek en niet alleen de bekende kamermuziek. Hij zegt ook een zwak te hebben voor moderne muziek. Hij is ervan overtuigd dat je het publiek iets nieuws moet meegeven.
Zo'n zes jaar geleden ontstond de IJ-Salon. Het idee was om kamermuziek een minder stoffig imago te geven. In een gesprek met Jan Wolff, de toenmalige directeur van Het Muziekgebouw aan ' t IJ, kreeg hij carte blanche om een serie te organiseren, waarbij hij samenwerkte met de regisseur Carel Alphenaar.
Vanuit die concertserie is Michael op het idee gekomen om in het nieuwe Bijlmer Parktheater iets soortgelijks te realiseren.
Het try-out concert viel in goede aarde en in het najaar van 2010 is er met een eerste serie van vijf concerten begonnen, maar al spoedig was de vraag groter en nu is er de formule van acht concerten per seizoen. Hij is ervan overtuigd dat het publiek ook nieuwe dingen wil horen, net als dat vroeger het geval was. "Op de juiste manier gepresenteerd zal het ook gewaardeerd worden. Het programma heeft soms enige uitleg nodig, maar hoeft beslist niet belerend te zijn."

Hoe komt de programmering tot stand?
Michael vraagt collega's of zij muziekwensen hebben die zij graag eens willen verwezenlijken. "Soms bedenk ik programma's zelf. Het moet afwisselend zijn, verhalend of vertellend, iets met moderne muziek of modern theater".
"Er is nogal eens sprake van een programmawisseling." Michael zegt wel van verrassingen te houden en merkt dat het publiek het ook leuk vindt verrast te worden.

Zoek je naar integratie, nieuw publiek misschien?
"Ik hoop contact te krijgen met verschillende groepen. In principe is het zo dat we proberen met verschillende projecten, zoals met het Leerorkest een beetje meer bekendheid te krijgen, maar ik maak me geen illusies hoor". Het Leerorkest studeert een muziekverhaal in samen met leden van het KCO. Dit programma, getiteld 'The Tiger and The Big Wind '', is op 5 mei jl. uitgevoerd in de Noorderkerk. Het programma zal op 3 juni 's avonds herhaald worden in het BIJLMER PARKTHEATER. De toegang is gratis.
We praten ook over de ontwikkelingen op cultuur en onderwijsgebied in deze tijd. Michael zegt een positief ingesteld mens te zijn, maar hij ziet ontwikkelingen die hem zorgen baren.

Waar doel je dan op?
"Ik vind dat we onze talenten moeten gebruiken om bij te kunnen dragen aan gevoeligheid bij kinderen maar ook bij volwassenen." Hij merkt op een tendens naar oppervlakkigheid te bespeuren. "Juist in deze tijd van elektronica (snelheid) lijkt het moeilijker te worden voor kinderen hun aandacht ergens bij te houden. Het vermogen om te luisteren en stil te zitten is een cadeau, als je dat kunt waarderen."
Michael vindt zijn inspiratie door zelf naar concerten te luisteren. Daar krijgt hij creatieve idee├źn.

Je kondigt altijd af met een verwijzing naar de zelfgebakken koekjes na afloop van het concert. Heeft dat een speciale bedoeling?
"Dat is zo ontstaan, vanuit de IJ-Salonconcerten. Mijn moeder was toevallig in Nederland en heeft toen voor het eerste concert koekjes gebakken voor in de pauze. Het wordt er gastvrijer en gezelliger door. Nu is het traditie en bakt mijn vrouw Marijn ze meestal ook voor de concerten van Bijlmer Klassiek ter opluistering van de nazit als het publiek nog wat met de musici kan napraten." Ik zeg ze erg lekker te vinden en wil graag een van de recepten overnemen. Ze zijn trouwens ook te vinden op www.ij-salon.nl

Hoe zie je de toekomst in deze tijd waarin het woord bezuinigingen centraal staat?
"Bijlmer Klassiek is in het kunstenprogramma opgenomen. Dat is een basis. Het stadsdeel Zuidoost steunt het project van het Leerorkest en een aantal fondsen steunt ons financieel. We hebben mensen die ons bij de fondsenwerving helpen. Maar ik durf geen voorspelling te doen hoe het volgend seizoen er uit zal zien. Ik ben een optimist, we zullen er alles aan doen om bv. te kunnen blijven groeien en meer mensen mee te kunnen laten maken wat we doen. In de Bijlmer is veel mogelijk."

Heb je nog wens of een droom?
"Ik droom van een grote operaproductie in de Bijlmer, waarbij ik zoveel mensen, als maar mogelijk is, zou willen betrekken!"

Wat zou je nog kwijt willen aan de lezers van dit bulletin?
"Hopelijk wordt men nieuwsgierig genoeg om eens langs te komen. Ik vind het een cadeau om dit te doen: mensen blij te kunnen maken met muziek."

Ik bedank Michael voor de tijd die hij heeft vrijgemaakt voor dit interview en ga met hem mee naar de repetitie van het Leerorkest. Dat was hartstikke leuk. Ik zag vakmusici, die de jonge amateurs tussen de bedrijven door coachten en gezamenlijk in groeiende concentratie werkten aan The Tiger and the Big Wind. Zet het in uw agenda: 3 juni 19.30 uur in het Bijlmer Parktheater, de toegang is gratis.

www.bijlmerklassiek.nl
www.leerorkest.nl
www.ij-salon.nl/Koekjes.html