Op zondagochtend 27 november j.l. vond in het Bijlmer Parktheater alweer het derde concert plaats van de serie Bijlmer Klassiek, getiteld Rob and friends.

De programmering van deze concerten is buitengewoon en de uitvoerenden zijn van topkwaliteit. De muzikale/artistieke leiding heeft Michael Gieler en de regie is in handen van Carel Alphenaar. De musici zijn onder anderen leden van het Koninklijk Concertgebouworkest (het beste orkest van de wereld!).

cultuur rob and friends

Bijzondere formule

De formule van deze concerten is bijzonder. De voorstelling duurt één uur, zonder pauze. De programmaopbouw heeft altijd een verrassing in petto. Bij elk concert wordt er een andere kunstdiscipline aan de voorstelling verbonden. Eerder waren er voorgelezen stukken literatuur en een cabaretachtige voordracht. Deze keer was er een bijdrage van mime/dans.

Wereldpremière

Zo werden de bezoekers afgelopen zondag verrast met een wereldpremière. Het stuk When days last for hours van Rob Dirken (contrabas) is voor dit concert gecomponeerd. Uitvoerenden waren Nienke van Rijn (viool), Rob Dirksen (contrabas), Ramon Dor (piano), Niels Meliefste (slagwerk) en Yannick Greweldiger (mime/dans). Tevoren had Rob Dirksen het publiek wat wegwijs gemaakt, onder andere over de titel van het stuk. Het kwam erop neer dat hij het fenomeen tijd, die stil kan staan of juist heel erg hard voorbij kan vliegen (Is het nu alweer Nieuwjaar?) had willen vangen in deze compositie. Het stuk is jazzy en in het begin leek de rol van de mimespeler niet erg duidelijk. Je let eigenlijk niet zo op hem. Op het moment dat je zou kunnen gaan denken: wat zoekt die man daar eigenlijk? komt de verrassing. De danser slaat op een bekken en trekt dan alle aandacht met ingewikkelde bewegingspatronen. Zeer beeldend was de adembenemend langdurende handstand waarbij de voeten, hoog geheven in de lucht, elkaar strelen. De toeschouwer/luisteraar wordt meegenomen in het uitrekken van de tijd. Die beleving is relatief, want ondertussen snelt de muziek voort. Een geweldige ervaring, vond ook het publiek na afloop.

 Contrabas solo

De contrabas wordt zelden als soloinstrument gehoord. Rob Dirken ruilde het aangekondigde Kol Nidrei van Max Bruch in voor een sonate van de Nederlandse componist Willem de Fesch (1687-1761). Het publiek dat aanvankelijk teleurgesteld was, reageerde enthousiast na de buitengewoon mooie vertolking op de contrabas. De begeleiding op de piano door Ramon Dor was bijzonder fraai, bijna ingetogen; Dor begeleidde ook violiste Nienke van Rijn bij de delen uit de Kreutzersonate van Beethoven.
In Café 1930 van Astor Piazolla lieten Nienke van Rijn en Niels Meliefste op de vibrafoon Zuid-Amerikaanse hartstocht horen.

Een aanrader deze concerten. De prijs kan geen bezwaar zijn.