Auteur: Waling Lopez

Hij dacht dat hij een ding zeker wist: hij had zich teveel overgegeven aan die rare pillen die zijn vriendin hem gegeven had.

Zijn vrouw bracht haar dagen grotendeels in bed door. Zij was ziek en erg afhankelijk van de alcohol en omringde zichzelf met boeken en warm-gelige lampjes.Vandaag was het stiller dan…

Het begon wat laat te worden. Henk en twee van zijn vrienden waren eerder op de avond aan het trainen geweest in een fitnesscenter onder station Bijlmer.

Het was een koele nazomerdag, rond vijf uur in de middag wanneer de meeste mensen en hun kroost zich voorbereiden op het avondeten. Een enkeling was aan het hardlopen om…

Hij was vijftien, mager en slungelig en wilde wanhopig swingend en stoer zijn. Soms geloofde hij dat hij expres gehinderd werd, het deed er niet toe door wie. Het recht…

Het was tien in de morgen. Nogal laat voor mijn doen. Een lichte kater en gebrek aan goede nachtrust zorgden voor een slecht humeur. Ik maakte een sterke pot koffie en ging even gedachteloos aan tafel zitten met het opbeurende aroma van het brouwsel.

Zij hoorde zichzelf schreeuwen terwijl ze wakker werd en wist dat ze al een tijdje aan het schreeuwen moet zijn geweest. Het was koud in de kamer maar zij was bedekt met zweet; het gutste neer van haar gezicht en schouders, door de voorkant van haar nachthemd. Haar rug was nat en het laken eronder vochtig.

Het is een vreemde verschijning. Om halfzeven in de morgen rijdt een scooter met een aanhangwagen de Bijlmerweide op om langs de vijver onder enkele vleugelnootbomen te stop‐ pen. Een wat gezette man van in de zestig stapt van zijn scooter af en leunt deze tegen een stam. Hij staart wat peinzend naar het water en steekt een sigaret op. Hij heeft geen haast.

Het begon te schemeren. Met de zonsondergang was de lichte wind wat frisser. Zelfs al was het eind augustus. Maar deze maand was nooit echt warm geworden en dus was een trui op het eind van de dag geen overbodige luxe